vrijdag , 14 december 2018

In Memoriam Ad Verhoeven

Ge hoeft nie hard te loupe
As ge mar zurrugt dè ge op tijd bènt

Afgelopen weekend bereikte ons het droevige bericht dat Ad Verhoeven op 61-jarige leeftijd is overleden. Ad is jarenlang lid geweest van HV Tremeg. Zijn overlijden kwam volkomen onverwacht en daardoor raakt het ook ons zo hard.

Ad heeft de beginselen van het handballen meegekregen bij de KPJ, als speler maar ook als trainer van Heren 2. Al vόόr zijn 20ste kwam hij bij HV Tremeg omdat hij op een hoger niveau wilde spelen. Ad heeft vanaf midden jaren 70 tot in 2006 zijn sporen verdiend binnen HV Tremeg.
Toen hij bij HV Tremeg begon speelde hij bij de Heren 1 in de eerste klasse. Bij Herten in Venlo werden ze kampioen en promoveerden naar de 3de divisie.
Aan looptrainingen had Ad een geweldige hekel: hij haalde de eis van de Coopertest dan ook niet. Als straf moest hij dan een extra “looptest” afleggen waarna hij weer mocht meedoen bij Heren 1.
We kennen Ad jarenlang als de grote en robuuste linker opbouwspeler van Heren 1, toen spelend in de landelijke 3de divisie. Gevreesd was hij om zijn sprongschoten en daarnaast nam hij zelfs als hij geblesseerd was bijna alle penalty’s. Hij was hier een uitblinker in.
Bij de wedstrijden had Ad zijn eigen ritueel: rustig aan warmlopen, vooral niet te fanatiek.
Hij kwam vaak als laatste het veld op en zei dan: “we zullen eens gaan bekijken wat het wordt”. Altijd was Ad tijdens de wedstrijd de rust zelve. Vandaar ook zijn motto wat in de aanhef staat. Als middenachter verdediger had hij altijd een goed overzicht over het spel. Maar als Ad in de loop van de wedstrijd flink aangepakt was, boos en geïrriteerd werd dan trakteerde hij de keeper op snoeiharde – en rake schoten. Regelmatig was hij dan ook onze topscoorder.
Samen met zijn vrouw Maria konden ze genieten als Ad op maandag weer eens met een foto in de krant stond. Andere verenigingen van hoger niveau hebben lang geprobeerd hem in te lijven, maar hij is altijd HV Tremeg trouw gebleven.
Ad kon ook heel erg genieten van de meerdaagse toernooien in Frankrijk: jammer dat de bedden altijd veel te kort waren voor hem. Ook bij de teambesprekingen was hij trouw aanwezig: die waren altijd bij iemand thuis en duurden gaandeweg het seizoen steeds langer maar Ad was er altijd als een van de laatsten bij.
Na zijn actieve handbaltijd heeft hij zich binnen HV Tremeg ingezet in diverse functies.
Altijd bleef hij daarbij, bescheiden als hij was, op de achtergrond. Zo is hij ook diverse jeugdteams gaan trainen. Onder zijn leiding is de A-jeugd en de B-jeugd nog Brabants kampioen geworden. Daarnaast is hij lang lid geweest van de Technische Commissie van HV Tremeg. Binnen deze commissie zorgde Ad er onder andere voor dat alle teams een trainer hadden. In een periode waarin het met HV Tremeg heel moeilijk ging loste hij alle TC problemen een lange periode in zijn eentje op. Uiteindelijk heeft hij zelf de balans opgemaakt en helaas de keuze genomen om HV Tremeg te verlaten. Ad genoot ook van de fanatieke handbalwedstrijden van zijn eigen kinderen. Jarenlang was hij een graag geziene gast op de tribune in de sporthal. Altijd was Ad bereid advies te geven om het handbal binnen HV Tremeg op een hoger niveau te krijgen.

Ad had altijd het hart op de juiste plek voor HV Tremeg.

Zo willen we hem ook herinneren.
Graag willen we Maria, Annemiek, Cor, Rik en hun partners heel veel sterkte wensen voor de komende moeilijke tijd.

Ad,
Bedankt voor je geweldige inzet. Rust zacht.

Comments are closed.

Scroll To Top